2) Narcissus en Echo

A. Lees het verhaal

Narcissus was de mooiste jongen in heel Griekenland. Volgens hemzelf, tenminste. De blinde profeet Teiresias had hem een keer voorspeld dat hem een lang leven beschoren zou zijn, als hij zichzelf meer niet zou zien zitten. Maar helaas, Narcissus zag alleen maar zichzelf zitten.
Als hij 's ochtends opstond, ging hij om te beginnen voor de spiegel staan om zich van top tot teen te bewonderen. Dan streek hij eens met zijn hand door zijn lange blonde haren. En dan knipoogde hij zichzelf toe met een van zijn schitterende blauwe kijkers. En dan balde hij zijn spieren en glimlachte tegen zichzelf met zijn volmaakte, parelwitte tanden. Vervolgens schoot hij achteloos een chiton aan - een soort korte tuniek - en ging naar beneden om te ontbijten.
Narcissus' ouders wisten niet goed wat ze met hem aan moesten, want hoewel hij pas 16 jaren telde, was hij inderdaad opmerkelijk knap om te zien. Bijna alle meisjes in de omtrek schenen al verliefd op het te zijn en het nare was, hij was zo ongelofelijk ijdel, dat hij hun arme harten brak of het niets kostte. Er was bijvoorbeeld een meisje dat gezworen had dat ze zich van kant zou maken als Narcissus niet wat aardiger tegen haar deed. En wat deed Narcissus toen-ie dat hoorde? Hij liet het arme kind een zwaard thuis bezorgen! Ze reeg zich er prompt aan en dat was dan dat.

Het eerste overkwam haar toen ze een streek uithaalde met Hera die, als koningin der goden en echtgenote van Zeus, niet bepaald bekendstond om haar vergevensgezindheid. Echo had haar met lieflijk gezang afgeleid terwijl Zeus stiekem wegglipte voor een avontuurtje met een andere nymf die hij 'toevallig' tegen het lijf was gelopen. Toen Hera erachter kwam, was ze woedend. Voor straf nam zij Echo haar spraak af. Dat wil zeggen: de nymf was voor heel haar verdere leven gedoemd de laatste woorden te herhalen die tegen haar werden gezegd.
Dus toen Echo Narcissus probeerde te vertellen wat ze voor hem voelde, kon ze dat alleen maar in zijn eigen woorden doen. Het resultaat was ronduit rampzalig.
Ze kwam hem op een dag tegen in het woud. Narcissus was zogenaamd op hertenjacht gegaan, maar feitelijk was het veel te heet om te jagen en bovendien was hij bang dat zijn haar door de war zou geraken, of dat zijn kleren zouden kreuken. Slenterend langs een schaduwrijk bospaadje, zag hij een nymf die hem met grote ogen zenuwachtig gadesloeg. Hij geeuwde.
'Hallo', mompelde hij. 'Jij bent natuurlijk ook helemaal weg van me. Alle vrouwen vinden me nu eenmaal reuzenaantrekkelijk.'
'Reuzenaantrekkelijk', antwoordde Echo.
'Dacht ik al', zei Narcissus. 'Nou, wat mij betreft is het echt vergeefse moeite.'
'Vergeefse moeite', klaagde Echo.
'Zeg, je bent toch niet doof? Ik heb toch al gezegd dat ik niets van je moet hebben. Schiet op! Ga weg!'
'Weg!', jammerde Echo.
De nymf besefte dat het hopeloos was. Ze snelde het bos uit, terwijl de tranen haar over de wangen stroomden. De rest van haar korte leventje bracht ze eenzaam en ontroostbaar door in een verlaten vallei, waar ze schuilde in een grot. Haar vlees smolt weg, haar botten versteenden en al gauw was er niets meer van haar over dan haar stem.
Mocht je ooit een smalle vallei vinden, of een grot, roep dan eens, dan kun je haar nog horen antwoorden.
Intussen slenterde Narcissus verder, terwijl hij zich het hoofd brak over de vraag wat hij nu eens zou aantrekken voor het avondeten, en of zijn haar misschien nog leuker zou staan als hij de scheiding eens links trok. Maar nu wilde het toeval dat Aphrodite het hele gebeuren had gadegeslagen en had gehoord wat hij tegen Echo had gezegd. Aphrodite was knap kwaad. Ze was immers de godin van de liefde en Narcissus had zich in woord en daad een vijand van de liefde getoond. En dus legde ze hem een vloek op ....